Ich liebe dich – und das ist der Anfang meines Überlebens
.
Like a newborn’s first cry
marking the miracle of breath,
I had to say I love you
just to know I was still alive.
I had to say I love you
with a thousand-year ache in my throat—
so that the tired clouds
would stir again,
and the desert of my cheeks
could drink from an eternal rain.
The row of reeds that are my lashes—
planted by a hand on the day of creation—
somehow always knew
that love
would water them
with many, many tears…
I love you — and that is the beginning of staying alive.
……..
Wie der erste Schrei eines Neugeborenen,
ein Zeichen dafür, dass es lebt,
musste ich sagen: Ich liebe dich,
um zu wissen, dass ich noch lebe.
Ich musste sagen: Ich liebe dich,
mit einem Jahrtausende alten Kloß im Hals,
damit sich die müden Wolken wieder bewegen
und die Wüste meiner Wangen
von einem ewigen Regen getränkt wird.
Die Reihe meiner Wimpern wie Schilf—
von einer Hand am Tag der Schöpfung gepflanzt—
wusste es längst:
Die Liebe
wird sie tränken
mit vielen, vielen Tränen…
Ich liebe dich – und das ist der Anfang des Bleibens im Leben.
…………
مثل اولین گریهٔ نوزاد
که نشانِ زنده بودن است،
باید میگفتم «دوستت دارم»
تا بدانم که زندهام.
باید میگفتم «دوستت دارم»
با بغضی هزارساله در گلو،
ابرهای بیحوصله را به حرکت درآورد
و کویرِ خشکِ گونههایم را
از بارانی ابدی سیراب کند.
ردیفِ نیزارِ مژگانم را
دستی که روزِ ازل کاشت،
میدانست:
عشق
با گریههای بسیار
آبیاریشان خواهد کرد…
دوستت دارم،
و این آغاز زنده ماندن است!
……..
Nasim Lotfi – Poet & Writer 