When the beauty of a deer,
caught in the perfect focus of a hunter’s scope,
makes the hunter hesitate—
why doesn’t the beauty of so many women,
framed by the world’s most powerful television lenses,
pause violence even for a moment?
Are these small, remaining beauties
not reason enough for peace?
Is looking in the mirror—
making sure everything on your face is in place—
still just a useless ritual?
……………….
وقتی زیباییِ یک گوزن در دوربینهای دقیق تفنگهای شکاری،
شکارچی را از ریختن خون تازهای منصرف میکند،
چطور زیباییِ اینهمه زن مقابل قدرتمندترین دوربینهای تلویزیونی،
نمیتواند خشونت را برای لحظهای از دنیا دور کند؟
آیا همین زیباییهای کوچکِ باقیمانده،
بهانۀ کافی برای صلح نیستند؟
آیا نگاه کردن در آینه،
و اطمینانخاطر از اینکه بر صورتت همهچیز مرتب است،
همچنان کار بیهودهای است؟
Nasim Lotfi – Poet & Writer 